Blog

Bywają takie momenty w pracy projektowej, kiedy wszystko niby idzie „zgodnie z procesem”, a jednak mamy poczucie, że kręcimy się w kółko. Znamy narzędzia, potrafimy poprowadzić warsztat, wiemy, jak zrobić persony i mapę podróży. A mimo to propozycje rozwiązań, które się pojawiają, brzmią podejrzanie znajomo. Jakbyśmy tylko lekko przemeblowywali to, co już wiemy, zamiast naprawdę otwierać nowe drzwi.

Świat rzeczywisty wcale nie jest taki przewidywalny, jak mogłoby się wydawać. Liczby, dane czy fakty nie grają głównej rolę kiedy przychodzi do codziennych wyborów. Liczą się emocje, intuicje i konteksty, w których się znajdujemy. Kluczem jest empatia – umiejętność wsłuchania się w to, co ukryte pod powierzchnią słów.

Świat naprawdę nie potrzebuje kolejnych szkoleń. Potrzebuje przebudzenia.
Dlatego sezon Wiosna/Lato 2026 w Design Thinking Institute zaczynamy hasłem: „Budzimy się!”. To zaproszenie do pracy, w której słyszysz więcej, patrzysz szerzej, myślisz jaśniej i działasz odważniej. Bez rutyny, bez odkładania „na potem”, bez chaosu.

Godziny spotkań, dziesiątki maili, a zespół nadal nie może dogadać się co do kierunku. Każdy ma swoją opinię, swoje „wydaje mi się”, a Ty czujesz, że tracicie czas i energię, potykając się o samych siebie. Znasz to uczucie? Przez ponad 20 lat pracy z zespołami odkryłam, że najskuteczniejszym sposobem na przełamanie tego impasu jest coś, co nazywam „Trzema radarami”. I uwielbiam tę metodę.

Mam nową definicję design thinking i dokładnie wiem, gdzie chcę jej użyć. Do jakich wyzwań i problemów stosować design thinking? Design thinking służy do definiowania i zaspokajania naszych potrzeb EMOCJONALNYCH! Chodzi głównie o to, żeby te wszystkie nowe produkty/usługi powodowały u odbiorców dobre emocje.

W DTI wakacyjny czas to nie przerwa, a okazja do testowania i wdrażania świeżych pomysłów. Rozwijamy projekty na styku AI i design thinking, pracujemy nad nową aplikacją w modelu startupowym, angażujemy się w tworzenie lepszych usług dla administracji publicznej oraz przygotowujemy konferencję o projektowaniu usług publicznych.

Amsterdam oczarował mnie ilością ekspertów projektujących metodycznie rozwiązania dla administracji publicznej. Tam nie jest to nowość, to sposób pracy. Zachwycił mnie poziom dyskusji, zrozumienia i jakością organizacji pracy w projektach, o których opowiadały osoby z różnych miejsc sektora publicznego(od holenderskiego ZUSu przez tajskie rady gminy, po służbę więzienniczą).

Czerpię dużą satysfakcję ze swoich osiągnięć. Mówię tu o róźnorodnych osiągnięciach wynikających z włożenia „pracy własnej”. A już szczególną satysfakcję odczuwam z zakończenia zadania…